عصر اعتبار

بیمه روی آوار یا زیر آوار!؟

عصر ساختمان- پدربزرگم می گفت از پدرش شنیده در آن سالهای دور که نه برقی وجود داشت نه آبی در لوله ها روان بود وقتی حادثه ای رخ می داد، خانه ای می لرزید و دکانی فرو می ریخت همه اهل محل به کمک همسایه خود می آمدند یکی آب می آورد و یکی لقمه نانی آماده می کرد. یکی پناه می داد و یکی ماتم ها را از چهره پژمرده صاحبخانه و صاحب مغازه می زدود.

بیمه روی آوار یا زیر آوار!؟
نسخه قابل چاپ
يکشنبه ۰۶ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۶:۵۸:۰۰

    به گزارش پایگاه خبری «عصرساختمان» به نقل از عصراعتبار، آن زمان نه از بیمه نامه خبری بود و نه از بیمه گر. تنها دله ایی بود همدم و همراه، که گویی ناخودآگاه یکدیگر را بیمه می کردند بعدها که گذشت ساختمانها بلند و بلندتر شدند و دلها دور و دورتر. دیگر نه همسایه، همسایه را می شناخت نه از آن هم دلی ها خبری بود ساختمانها رشد می کردند و همچون قارچ در گوشه گوشه تهران می رویید. این روزها گاهی کلاغ های سیاه بر بام ساختمانهای سراسر دود گرفته این سرزمین می نشستند و تا دور دستها را نظاره می کنند تا شاید از آن کلبه نشینانِ دل بزرگ که بی هیچ بیمه نامه ای ریسک های یکدیگر را پوشش میٍ دادند نشانی بیابند اما...

    اما صدای غار غار آنها شاید می خواست از سوز دل انسانها و ساختمانهای تهرانی خبر دهد که غبار و دودهای غلیظ آن را پنهان و سر تا سر ساختمان هایش را سیاه تر از پر و بالشان کرده بود. این روزها وقتی از خیابان جمهوری تهران رد می شویم جای خالی ساختمان بلند مرتبه ای را حس می کنیم که سالهای سال در قلب این خیابان جا خوش کرده و در ذهنش هزاران خاطره نهفته بود افراد زیادی در بیش از نیم قرن زندگیاش در طبقات این ساختمان ایستادند و به کلبه ها و دکان های گلی گذشته فکر کردند، همان دکان های کوچکی که بدون هیچ بیمه نامه ای ریسک شان پوشش داده می شد. پلاسکو که 55 سالی از عمرش می گذشت از  اولین سنت شکنها در زمان خودش بود برجی بزرگ در کنار دکان های آن زمان تهران. شاید آن ساختمان هم دلش گرفته بود از آن بالا که شهر را می دید دود و غبار جلوی چشمانش را می گرفت. چندی پیش این ساختمان پس از ساعت ها که غرق در آتش بود دیگر دوام نیاورد و تمام ستون هایش آوار شد. بعد از آن حادثه دلخراش یکی می گفت مالک ساختمان باید آن را بیمه می کرده و یکی می گفت که مالک سرقفلی ها را فروخته و صاحبان سرقفلی باید آن را بیمه می کردند.

    در تاب و تب آتشی که بر دل این ساختمان 55 ساله افتاد نگرانی از نداشتن بیمه تعداد زیادی از واحدهایش التهاب ها را بیشتر می کرد تا آنکه از بیمه مرکزی خبر رسید 25 درصد از واحدهای این ساختمان بیمه آتش سوزی دارد. با گذشت زمان و بررسی های بهتر مشخص شد که 35 درصد آن واحدها بیمه نامه دارند. این خبر هر چند که امیدها را بیشتر می کرد اما در هر حال نداشتن بیمه و دود شدن سرمایه یک عمر تعداد زیادی از کسبه چیزی نبود که به راحتی از یادها پاک شود.

    گفته می شود که تعداد زیادی از آن 35 درصد واحدی که بیمه بودند، بیمه نامه بیمه ایران را داشتند، تنها بیمه رسما دولتی که قدمتش به سال 1314 میرسد. بعد از آن حادثه رییس کل بیمه مرکزی گفت که با توجه به عمق فاجعه به تمام بیمه نامه های مرتبط با حادثه پلاسکو سقف تعهد بیمه نامه تعلق می گیرد اما بعدها این حرف هم تصحیح شد و گفته شد که ساختمان 4 طبقه کنار برج پلاسکو باید بعد از کارشناسی شدن و مشخص شدن مقدار خسارت، مبلغ آن به خسارت دیدگان پرداخت شود. اما بیمه ایران چند روز بعد از حادثه اعلام کرد که مبلغ 12 میلیارد و 800 میلیون تومان بابت خسارت پلاسکو پرداخت کرده و یک مورد از برج را دارد کارشناسی می کند،حدود یک هفته بعد مدیرعامل این بیمه گفت که مبلغ آن یک مورد، سه میلیارد و 500 هزار تومان است که بعد از تصویب شورای بیمه، مبلغ به خسارت دیده پرداخت می شود. تعدادی از بیمه های خصوصی هم تک و توک بیمه نامه هایی برای واحدهای این ساختمان صادر کرده بودند که به عنوان نمونه میتوان بیمه نوین را نام برد که تنها یک بیمه نامه صادر کرده بود که در روزهای ابتدایی حادثه مبلغ آن را پرداخت کرد تعدادی از شرکتها مانند بیمه «ما» نیز بیمه مرهونات بانکی وام دریافتی توسط کسبه پلاسکو را داشتند.

    پس از این فاجعه که منجر به فوت تعدادی از هموطنان و آتش نشانان شد به بسیاری از اهالی آن کوچه و خیابان تلنگری زده شد که نکند سرنوشت اموال آنها هم  همچون پلاسکو شود و ساختمان بر سرشان فرود آید این شد که آنها راهی این شرکت بیمه و آن شرکت بیمه شدند تا شاید با بیمه کردن ساختمان و اموال خود نگرانی شان کاسته شود، غافل از اینکه تعدادی از شرکتها اعلام کردند که آن ساختمان ها را بیمه نمی کنند چون ریسک چنین ساختمان هایی بالاست و آنها قرار نیست ریسک سوداگرانه را پوشش دهند البته چه بسا آن شرکت های بیمه نیم نگاهی هم به اظهارات رییس کل بیمه مرکزی داشتند که در روزهای پس از حادثه گفت شاید لازم بود به شرکتهای بیمه اخطار دهد که چرا برای واحدهای این ساختمان که ریسک بالایی داشت بیمه نامه صادر کردند.

    در ابتدا از قدیم ها گفتیم و از روزهایی که دکان ها بیمه نامه های خود جوش داشتند و مردم عصای دست هم بودند اما یک صحنه از حادثه پلاسکو نیز ذهنها را دوباره به آن حال و هوا می برد و آن لحظاتی بود که مردم و همسایگان برای کمک به آتش نشانها و آواربرداران غذا می بردند و آبی به دستشان می دادند این از صحنه هایی بود که کمتر در این عصر و زمانه دیده می شود.

    اما در این میان دولت هم سعی کرد تا برای شرکتهای بیمه خط و نشانی بکشد تا احتمال اینکه شرکتی از زیر تعهدات خود شانه خالی کند به حداقل برسد دولت طی بخشنامه ای شرکت های بیمه را مخاطب قرار داد و بر آنها تکلیف کرد که تمام خسارت مربوط به پلاسکو را تا پایان بهمن ماه 1395 پرداخت کنند.

    برچسب ها
    مطالب مرتبط
    مطالب مرتبط بیشتر
    رویداد ها در یک نگاه
    • شماره ۷ ماهنامه
    • هفته نامه ۳۳
    • شماره ۳۲ هفته نامه
    • شماره ۳۱
    • شماره ۳۰
    • عصر ساختمان
    • سنگ و معادن
    • عصر ساختمان
    • رنگ دکوراسیون
    آخرین بروزرسانی ۲ ساعت پیش
    آرشیو